IFA Berlin: Tarihe Yazılan Teknoloji Flopları; Video 2000'den 3D TV'ye Kadar

Berlin'de 4-9 Eylül tarihleri arasında kapılarını açacak IFA, sadece dünyayı değiştiren yeniliklerin (ilk elektronik televizyon, kompakt kaset, CD) sahnesi olmadı; devasa bütçelerle lansmanı yapılıp tüketici tarafından reddedilen "teknolojik mezarlığın" da tanığı oldu. Sektörün önde gelen markaları Philips, Grundig, Sony ve JVC'nin standard savaşları, zamanından önce gelen çözümler ve kullanıcı deneyimi ihmal edilen gadget'ler, fuarın karanlık yüzünü oluşturdu.

Video 2000: Teknik Üstünlük Yeterli Değildi

İFA tarihinin en acı flop'u 1979'da Philips ve Grundig imzasıyla gelen Video 2000 sistemiydi. Kassetleri ters çevirerek 8 saat kayıt, donku kare ve üstün görüntü kalitesi sunan sistem, mühendislik başarıyken piyasa savaşını kaybetti. JVC'nin VHS'yi agresif lisanslamasıyla videotek doluluk oranı yakaladığında, Video 2000 hata giderilip piyasaya sürüldüğünde (1980'lerin ortası) zaten geç kalmıştı. Teknik olarak üstün ama ekonomik olarak ölü bir proje olarak tarihe geçti.

Ses Formatlarında Dijital Çağın Kıskacı: DCC ve MiniDisc

1991'de Philips'in Digital Compact Cassette (DCC) formatı, analog kasetle geriye uyumluluğu vaat ediyordu. Ancak Sony'nin MiniDisc'i ve ardından Almanya kökenli MP3 formatı (sonrasında iPod ile) fiziki medya kavramını yok etti. MiniDisc de dijital dosya devrimi öncesinde kısa bir ara süre olarak kaldı.

Televizyonda "Avrupa Standardı" Hayali: D2-MAC

1985'te tanıtılan D2-MAC uydu yayın standardı, Avrupa'nın 16:9 geniş ekran hayaliydi. Milyarlar harcanmasına, 1992 Barcelona Olimpiyatları ve İsveç Futbol Şampiyonası'nın vitrin olması rağmen, dijital sıkıştırma teknolojileri (DVB-S) analog MAC sistemini teknik olarak geçersiz kıldı. Philips, Thomson ve Grundig gibi devler bu standardı kurtaramadı.

Zamanından Önce Gelenler: Kuadrofoniden 3D'ye

1973'te HiFi endüstrisi Kuadrofoni (4 kanallı ses) ile.stereo çağını bitireceğini sanmıştı. Dört dev hoparlör, karmaşık kablolar ve maliyetler tüketiciyi korkuttu. Bugün "Spatial Audio" başlığıyla kulaklıkta yaşanan teknoloji, 50 yıl önce ev şartlarına sığmıyordu. Benzer bir déjà-vu 2010'da 3D TV ile yaşandı. Avatar sinema başarısıyla ateşlenen trend, flaşlı şutter gözlükler, baş ağrısı ve içerik yokluğuyla 2-3 yıl içinde raflardan çekildi.

Eğrisi Büküğü Kırılan: Curved TV'ler

2013-2014'te "immersive" deneyim vaadiyle gelen Curved (eğri) TV'ler, sadece tam ortadan izlendiğinde etki gösteriyor, yanlardan bakıldığında görüntü bozuluyordu. Duvar asansız dururken estetik sorunlar yaratıyordu. Endüstri, var olmayan bir sorunun pahalı çözümünü üretmişti.

İnteraktif Hayal Kırıklıkları: CD-i ve Photo CD

1991'de Philips CD-i ile televizyonu interaktif ansiklopedi/oyun merkezi yapmayı hedefledi; donanım zayıf, yazılım ağır geldi. PC ve 3D konsollar görevi devraldı. Aynı yıl Kodak Photo CD ile analog fotoğrafları CD'ye yazdırıyordu; ertesi yıl patlayan dijital kamera devrimi kimyasal filmi ve bu ara çözümü birlikte silip süpürdü.

Beyaz Eşyada "Akıllı" Tuzağı

2008'den itibaren fuara giren beyaz eşyada floplar farklıydı: Ömür-Dijital Uyumsuzluk (5 yıllık bir makinenin uygulama sunucusunun kapanması), Gizlilik/Kontrol Kaygısı (buzdolabının süt sipariş etmesi, Dash Button ile deterjan siparişi) ve Fazla Mühendislik (su doldurmak için yine başına gitmeniz gereken akıllı çay makineleri). 2017'den itibaren görülen buhar dolapları/otomatik ütü makineleri ise buzdolabı büyüklüğünde, 2.500 Euro'ya kadar maliyetli ve yüksek enerji tüketen niş ürünlerle kaldı.