Rusya'da Yeni Mobilizasyon Planı: 409 Bin Sözleşmeli Asker Hedefi

Rusya yönetimi ve Savunma Bakanlığı, yeni bir genel mobilizasyon kararı almaktan kaçınmak adına yerel yöneticilere yönelik baskıyı artırdı. Kremlin'den gelen talimatlar doğrultusunda, bu yıl için belirlenen 409 bin kişilik sözleşmeli asker kotasının doldürülmesi için bölgelerdeki yetkililere doğrudan baskı uygulanıyor.

Sözleşmeli Askerlikte 'Av' Yöntemleri ve Baskı Taktikleri

Finansal analizler ve bölgeden gelen bilgiler, yerel yönetimlerin her yıl hedef sayıya ulaşmak için borçluları, sabıka kaydı olanları ve sürücü belgesi el konulan kişileri hedef aldığını gösteriyor. Alman Uluslararası Güvenlik Problemleri Enstitüsü'nden uzmanlar, bu baskının bütçe verileri üzerinden takip edildiğini belirtiyor. Rusya'da askere alım sürecinde; sokaklarda 'yakalama', fabrikalarda işçi durdurma ve borçlularla evlerde veya iş yerlerinde 'mülakat' adı altında görüşmeler yapılması gibi yöntemler yaygınlaşıyor.

Ancak bu yöntemlerin verimliliği tartışmalı bir noktada. Örneğin, Khabarovsk bölgesinde polisin yürüttüğü 2.500 'görüşme' sonucunda sadece 32 kişinin askere kayıt olduğu, bu kişilerin büyük bir kısmının ise suç şüphesi taşıdığı rapor edildi. Bu durum, Rusya'nın hem yüksek personel ihtiyacını karşılamakta zorlandığını hem de nitelikli personel bulmakta güçlük çektiğini gösteriyor.

Savaş Sahasında Kayıplar ve Deserterlik Sorunu

Rus ordusunun savaş alanında aylık 30 binden fazla kayıp (ölü ve yaralı) yaşadığı belirtilirken, yeni gelenlerin doğrudan cephe hattına gönderildiği ifade ediliyor. Bu durum, askeri rezervlerin güçlenmesi yerine mevcut boşlukların doldurulması stratejisi olarak değerlendiriliyor.

Aynı zamanda, ordunun personel ihtiyacı ciddi bir deserterlik kriziyle de karşı karşıya. İnsan hakları örgütü Peace Plea'a göre, sadece kendi başına birliklerini terk ettiği için 28 bin kişi hakkında mahkeme kararı verildi. Analitik gruplar, gerçek deserter sayısının bu rakamın en az iki katı olabileceğini öngörüyor. Bu durum, yüksek ücretler ölenek rekrutör endüstrisiniin doğmasına rağmen, gönüllü katılımın yetersiz kaldığını ortaya koyuyor.