Gazze'de okulun ilk günü kanladı: 2 yıl önce Vefa (9) ve babası Yusuf Şifa Caddesi'nde dronla hedef alındı

7 Eylül 2026 bugün, Gazze Strip'i için sadece bir yıl dönümü değil, bir travmanın tekrarlanmasından ibaret. Tam iki yıl önce, 2024 yılının eylül ayının ilk haftasında — resmi takvimde "yeni eğitim-öğretim yılının açılışı" olarak gösterilen gün — Gazze Kent merkezinin kalbi atan Şifa Caddesi'nde bir araç, İsrail Ordusu'na ait bir İHA (İnsansız Hava Aracı) tarafından füzelenmişti.

Eğitim yıkımı ve 'güvenli bölge' yalanı

O gün Filistin Sağlık Bakanlığı ve yerel medya kuruluşları (Wafa, Al Jazeera, Anadolu Ajansı servisleri), saldırıda aracın içinde bulunan 9 yaşındaki Vefa Akile ile babası Yusuf Akile'nin yerinde hayatını kaybettiklerini onaylamıştı. Vefa, okul forması giymiş, sırtında çantasıyla babasının aracına binmişti; hedef ise "güvenli bölge" ilan edilen kuzey Gazze'ye doğru bir yolculuk değil, ölüm müjdesi getiren bir füzedir.

Birleşmiş Milletler verilerine göre Ekim 2023'ten bu yana Gazze'deki okul binalarının %90'ı üzeri hasar görmüş veya tamamen yıkılmıştır. UNRWA, 2024-2025 eğitim yılında Gazze'de 625 bine yakın çocukun okula gidemeyeceğini raporlamıştı. Vefa, bu istatistiğin sadece bir rakamı değil, "okulun ilk günü" diye hayal kuran binlerce çocuğun yüzüydü.

Şifa Caddesi'ndeki o anlar: "İHA sesi duyuldu, sonra sessizlik çöktü"

Olay yerinde bulunan tanıklar ve sivil savunma ekipleri, o dönemki kayıtlarda şu tespiti paylaşmıştı: Saldırı, yoğun sivil trafiğin olduğu, hastane ve sakin mahalleler çevreleyen Şifa Caddesi'nde, "hareketli bir hedef" olarak işaretlenen bir özel araca yönelik "hassas vurma" (precision strike) niteliğindeydi. İsrail Ordusu (TSK), o dönem yapmış olduğu açıklamada aracın "terörist hedefleri taşıdığını" iddia etmiş, ancak bağımsız araştırmacılar (Airwars, B'Tselem) ve Filistin İnsan Hakları Merkezi (PCHR) araçta sadece sivil aile üyelerinin bulunduğunu, herhangi bir askeri varlığın tespit edilmediğini kaydetmişti.

Babası Yusuf Akile,Gazze'de tanınan bir sivil inisiyatif grubunun gönüllüsüydü; kızı Vefa ise "öğretmen olmak istiyorum" diyen, okulun açılmasını aylar önce sayan bir çocuktuydu.

İki yıl sonra: Hiçbir hesap verilmedi, okullar hâlâ çöpler altında

Uluslararası Ceza Mahkemesi (ICC) ve Uluslararası Adalet Divanı (ICJ) süreçleri hâlâ sürerken, Vefa ve Yusuf Akile'nin davası için resmi bir soruşturma başlatılmadı. İsrail, "askeri zorunluluk" kapsamında kendi iç denetim mekanizmalarının yeterli olduğunu savunuyor; ancak BM İnsan Hakları Ofisi'nin 2025 sonu raporu, Gazze'deki sivil hedeflere yönelik saldırıların "sistematik bir desen" oluşturduğunu, orantısızlık ilkesinin ihlal edildiğini vurguluyordu.

Bugün, 7 Eylül 2026'da Gazze'de resmi bir okul açılışı yok. Çöpler altında kalan kitaplar, beton yığınları arasında ders masası olan geçici çadırlar ve psikolojik destek eksikliği içinde büyüyen bir nesil var. Vefa'nın boş sandalyesi, sadece bir ailenin acısı değil; uluslararası hukukun, çocuk haklarının ve "eğitim hakkı"nın Gazze'de nasıl birer birer silindiğinin de sembolü haline geldi.