Venice'de Herzog hayal kırıklığı: Rooney ve Kate Mara filmine "anlamsız" damgası

Venedik Film Festivali'nde dünya premièresini yapan Werner Herzog'un yeni filmi Bucking Fastard, yönetmenin filmografisindeki en zayıf eserlerden biri olarak değerlendirildi. Rooney Mara ve Kate Mara'nın gerçek hayat kardeşleri olduğu için dikkat çeken yapım, 1980'lerde İngiltere'de gündemi işgal eden Freda ve Greta Chaplin ikizlerinin hikayesinden ilham alıyor.

Filmde Mara kardeşler, orijinal hikayenin York yerine İrlanda'ya taşınan versiyonda Jean ve Joan Holbrook karakterlerini canlandırıyor. İkizlerin tuhaf bir uyum içinde konuşması, komşu (Orlando Bloom) ile yaşadıkları travmatik süreç ve mahkeme davası örgüsü, Herzog'ün imzasıyla surreel bir anlatıma dönüştürülüyor. Domhnall Gleeson'un canlandırdığı sosyal uzman karakteri, kadınları işlevsizliğinden çıkarmaya çalışırken hikaye beklenmedik bir noktaya doğru sapıyor: İkizler bir mağaradaki tüneli uzatarak İrlanda'dan Orkney adalarına ulaşacaklarını, orada bir ütopya bulacaklarını sanıyor.

Eleştirmenler: "Yetenek israfı" ve "anlamsız bir öykü"

Festivaldeki ilk gösterimden sonra çıkan eleştirilerde Herzog'ün benzersiz sinematik dili bile bu filmi kurtaramadığı vurgulandı. Önde gelen basın organları filmi "anlamsız", "amaçsız" ve "izleyicinin zamanını hırpalayan" olarak nitelendirdi. Rooney ve Kate Mara'nın performansları "formidabel" bulunsa da, karakterlerin yazılışındaki saçmalıkların oyuncuların elinin dışında olduğu belirtildi. Bazı eleştirmenler, Herzog'un bu konuyu bir belgesel olarak işlemesi gerektiğini, kurgusal yapının ise "Dumping Disappointment" (Dökme Hayal Kırıklığı) gibi bir kelime oyununa mahkum edildiğini yazdı. Film, son karelerde karanlığa bürünürken izleyicide "nasıl bu kadar önemsiz bir sonuçla bitti" şaşkınlığı bırakıyor.